من پسرم - عباس یمینی شریف

من پسرم

من که از گل بهترم

پسرم من پسرم

حرف های مادرم

نرود از نظرم

در دبستان همه را

محترم می شمرم

از خوش اخلاقی من

هست راضی پدرم

مادر - ابوالقاسم حالت

مادر

ای مادر عزیز که جانم فدای تو

قربان مهربانی و لطف و صفای تو

هرگز نشد محبت یاران و دوستان

هم پایه محبت و مهر و وفای تو

مهرت برون نمی رود از سینه ام که هست

این سینه خانه تو و این دل سرای تو

ای مادر عزیز که جان داده ای مرا

سهل است اگر که جان دهم اکنون به پای تو

خشنودی تو مایه خشنودی من است

زیرا بود رضای خدا در رضای تو

گر بود اختیار جهانی به دست من

می ریختم تمام جهان را به پای تو

مادر - ایرج میرزا

مادر

گویند مرا چو زاد مادر

پستان به دهن گرفتن آموخت

شب ها بر گاهواره من

بیدار نشست و خفتن آموخت

لبخند نهاد بر لب من

بر غنچه گل شکفتن آموخت

دستم بگرفت و پا به پا برد

تا شیوه راه رفتن آموخت

یک حرف و دو حرف بر زبانم

الفاظ نهاد و گفتن آموخت

پس هستی من ز هستی اوست

تا هستم و هست دارمش دوست

ما که به دنیا آمدیم - غزل بهمنی

ما که به دنیا آمدیم

بهشت

در دست مادرها بود

ما که به دنیا آمدیم

مادر

بهشت را زمین گذاشت

تا ما را در آغوش بگیرد

حالا همین طور که می بینید

بهشت زیر پای مادران است

غزل بهمنی از بندر عباس

 

مادر - محمد نعیمی

مادر

خدا انداخت زير پای مادر

بهشتی کز همه چيز است برتر

اگر خواهی شوی مهمان جنت

نداری بهتر از مادر تو نعمت

بود شرط بهشت اين حرف آخر

که باشی خاک زير پای مادر

 

دریا - ناصر کشاورز

دریا

از کیف مامان

یک شانه گاهی

بیرون می آید

مانند ماهی

 

سر می خورد او

بر موج موها

با پیچ و تابی

آرام و زیبا

 

مامان خوبم

انگار دریاست

دریا همیشه

در خانه ماست

*

نقاشی مادر و دختر اثر مهرداد جمشیدی

میوه بهشتی - محمود کیانوش

میوه بهشتی

تو میوه ای از بهشت هستی

یا روی قشنگ آفتابی؟

یک نصف سفید و نصف قرمز

تصویر دو رنگ آفتابی

 

یک گونه تو سفید چون صبح

یا سایه و روشن طلائی

لبخنده دلنشین خورشید

سرشار صفا و دلگشائی

 

یک گوشه دیگرت غروب است

با سرخی یک گل شکفته

یک نیمه صورت تو بیدار

یک نیمه صورت تو خفته

 

شیرین چو عسل ، چو یاس خوشبو

گویم که تو میوه ای عجیبی

تعریف تو را چنانکه گفتم

هرکس که شنید گفت سیبی

ای معلم - مهناز دبستانی

ای معلم

ای معلم ای سراپا عشق و شور

نام تو گلواژه فرهنگ نور

تو عقیق سرخی و جام بلور

می برم نام تو را من با غرور

 

ای کلامت آیت سحر مبین

مهر جانت روشنی بخش زمین

خاتمت دارد جهان زیر نگین

با همای بخت باشی تو قرین

 

ای معلم ای گل یاس خدا

ای وجودت شمع بزم جمع ما

شغل تو شغل شریف انبیا

نام تو ورد زبانم هر کجا

 

ای معلم گل بود همتای تو

عرش اعلی مسکن و ماوای تو

کس نگیرد در دل من جای تو

برگ سبز شعر من در پای تو

منبع  اینجا

شعر معلم - حمید مرادی

شعر معلم

به علم افزون و والائی معلم                 

اگر چه بی تمنایی معلم

فضیلت آنچنان اندر وجودت                    

که گویا چون معمایی معلم

به وقت ساعت تدریس قرآن                  

 رها از قید دنیایی معلم

تو همچون چشمه امید مایی                 

 امید نسل فردایی معلم

محصل چون گل و خود باغبانی               

نسیم عطر گلهایی معلم

درون ظلمت و فقر و جهالت                  

تو شمع بزم شبهایی معلم

ز درد هر دل بیماری آگه                      

طبیب زخم دلهایی معلم

بگنجد گرچه نامت در الفبا                    

تو افزون از الفبائی معلم

به امر دانش و علم و فضیلت                 

محصل را چو بابائی معلم

به دشت خشک جمله بیسوادان           

تو جاری مثل دریایی معلم

دل تاریک ما را نور امید                       

به دلها چشم بینائی معلم

ز قید فتنه ی کوته نظرها                     

سراسر خود مبرائی معلم

زبانم الکن است از گفتنیها                  

چو تاجی بر سر مائی معلم

چو انشاء بود درس من امروز                

تو خود موضوع انشائی معلم           

نوای دلکش صوت مناجات                    

نثارت باد هر جائی معلم

عجب نبود اگر اینک مرادی                   

بگوید گل سراپائی معلم 

                                                                                     

شعر روز معلم - بیژن شهرامی

شعر روز معلم

امروز وه چه خوب

روز معلم است

روز تشکر از

استاد و عالم است

امروز می دهم

یک شاخه گل به او

او که خودش گلی است

خوش رنگ و عطر و بو

امروز می زنم

بوسه به دست هاش

گل می فشانم از

احساس خود به پاش

شعر : بیژن شهرامی از کنگاور

منبع این شعر : اطلاعات

شعر روز معلم - سید ذبیح الله سمنگانی

شعر روز معلم

ما به جشنت أي معلم شادوخندان آمديم              

روزتجليل مقامت را بميدان  آمديم

دسته هاي گل به دست ازباغ عرفان آمديم          

تهنيت گفتن برايت ازدل وجان آمديم

مرحباگويان ترامدح و ثنا خوان آمديم

ايكه باشد رازدانش نقش درسيماي تو               

حكمت وپنداست هريك نكتهء زيباي تو

افتخار مملكت از گوهر والاي  تو                     

وارث علم پيامبر  از يكي اسماي  تو

با اميد تو بسوي اين دبستان آمديم

أي معلم نام پاكت آيت آدمگري                        

با كمال نام خود جان را عجب ميپروري

پادشاهان ازتومي يابند ملك و سروري              

ايكه از وهم وگمان ما بس بالا تري

در چنين محفل به پاس تو شتابان آمديم

مشعل تابان عرفان راچو بر افروختيم               

خرمن جهل وجهالت را سراپا سوختيم

دانش وعلم وهنرهاي كه ما اندوختيم                

حرف حرف ونقطه نقطه ازشماآموختيم

زان سبب جشن ترا تبريگ گويان آمديم

جسم وجانت ازگزند روزگاران دورباد               

خانهء نام نشانت تا ابد معمور باد

هركه بدبين تومي باشد چشمش كورباد             

دوستانت دايمأ اندر جهان مسرور باد

اين چنين ات خواسته از ذات رحمان آمديم

منبع شعر : زرینه های شعر ، ادب و عرفان  

 

شعر برای معلم- اعظم سبحانی

شعر معلم

بوی گل بوی بهاران می دهی
مثل شبنم بوی باران می دهی
آبی استی مثل آرامش به من
درس خوبی درس ایمان می دهی
یک بغل لبخند با فرفره
دست ما گل های خندان می دهی
تو به من با لحن خوب کودکی
یاد ایام دبستان می دهی
یاد ژاله یاد گلهای غریب
مانده در اندوه گلدان می دهی
روز باران و کتاب گمشده
یاد کبرای پریشان می دهی
بوی خوبی بوی بودن بوی مهر
بوی لطف خاله مرجان می دهی
آب بابا نان ندارد دست تو
خالی اما تو به من جان می دهی
خوب می دانم اگر دارا شوی
به تمام کودکان نان می دهی
آشنای تشنگی های زمین
تو به شبنم چشم گریان می دهی
در جهانی خالی از مهر و صفا
بوی بخشش بوی احسان می دهی
برگ ها گر تر شد از اشک یتیم
دفتری از جنس باران می دهی
میرزای کوچک قلب منی
بوی جنگل های گیلان می دهی
میهن خود را کنیم آباد را
یاد فرزندان ایران می دهی

شعر از اعظم سبحانی

منبع : آلاچیق شعر

سرود معلم

سرود معلم

کنون سرباز قرآنی معلم

محصل جسم و تو جانی معلم

محصل چون قمر محتاج نور است

توئی خورشید نورانی معلم

بود پروانه علمت محصل

که تو شمع فروزانی معلم

توئی آن باغبان با فضیلت

که گلها را نگهبانی معلم

تو سازی از محصل های دینی

وطن را چون گلستانی معلم

زدی پا در رکاب علم و تقوی

که اکنون همچو لقمانی معلم

تو با آن حربه ایمان و دانش

چو شمعی فروزانی معلم

شعر معلم - محمود کیانوش

سلام ای معلم بزرگوار

سلام ای معلم بزرگوار

که رهنمای زندگانی منی

رفیق دوره عزیز کودکی

چراغ دوره جوانی منی

 

تو با کلام گرم و مهربان خود

به من شجاعت و امید می دهی

مرا هراسی از غم سیاه نیست

تو مژده های شادی سپید می دهی

 

سلام ای که در اتاق تنگ درس

دل مرا چو آسمان گشوده ای

به پرتو سواد دیده مرا

به رازهای این جهان گشوده ای

 

خدا و مادر و تو و پدر

چهار یار زندگانی منید

به راستی که هرچه دارم از شماست

شما امید جاودانه منید

 

برای بابام

برای بابام

لالالالا گل پونه

بابام رفته دلم خونه

لالالالا گل نعنا

بابام رفته شدم تنها

لالالالا گل پسته

گریه کردم شدم خسته

فردا یک سال است که بابام رفته به اون دنیا. او فقط امشب مهمان خانه ماست. آخه

 سال گذشته همین روز زنده بود .بابام رفته دلم خونه