نهج البلاغه

ای مردم، خوشا کسی که پرداختن به عیب خویش وی را از عیب دیگران بازدارد. خوشا کسی که در خانه نشیند و قُوتِ خود خورَد و به فرمانبرداری پروردگار روی آرَد و بر گناهِ خود بگرید تا سرگرم کار خویش باشد و مردم را از گزند خود آسوده سازد.

فیه ما فیه

مفروش خویش ارزان که تو بس گرانبهایی
فیه ما فیه - مولانا