نیایش - خواجوی کرمانی

خداوندا، به حقّ نیک مردان
که احوال بَدَم را نیک گردان
مکن ما را از این درگاه، محروم
چو گنجشکان، مران ما را ازین بوم
زبانی ده که اسرار تو گوید
 روانی ده که دیدار تو جوید
دلم در آتش غفلت مسوزان
به معنی شمع جانم برفروزان
کنون گردست گیری، جای آن هست
که گر دستم نگیری، رفتم از دست
مکن دورم ز نزدیکان درگاه
 به راه آور مرا، کافتادم از راه
تو را خوانم به هر رازی که خوانم
تو را دانم به هر چیزی که دانم