ای ایران ، ای وطن من

ای ایران ای وطن من

ای ایران ، ای خانه ی پر شکوه من ، تو را دوست دارم.

ای ایران ، ای وطن من ، تو سرزمین شاعران بزرگ مانند فردوسی ، سعدی ، حافظ و مولوی هستی. در دامان تو دانشمندان بزرگی  ، چون ابو علی سینا ، محمد زکریای رازی ، ابوریحان بیرونی و دکتر حسابی پرورش یافته اند.

پهلوانانی چون آرش کمانگیر ، رستم و تختی برای سربلندی تو فداکاری ها کرده اند. ای ایران عزیز تو مردان و زنان و حتی کودکانی را دیده ای که در راه استقلال و آزادی تو ، جان فشانی کرده و به شهادت رسیده اند.

تو را دوست دارم با همه ی زیبایی هایت ، جنگل های سبز شمال ، آب های نیلگون خلیج فارس ، کوه های بلند و برف گرفته ی دماوند و الوند و کویرهای وسیع و پهناور . من شالیزارها ، کشتزارها و نخلستان های تو را دوست دارم . تو را دوست دارم با مردم سخت کوش و مهربانت . زنان و مردان صبور و با ایمانت .

تو را دوست دارم با گنبد طلایی امام هشتم در مشهد . چهل ستون در اصفهان و تخت جمشید در شیراز.

ای ایرن ، ای سرزمین پاکی ها و دلیری ها به تو افتخار می کنم . ای سرزمین من ، با خدای خود عهد و پیمان می بندم که در راه آبد کردن تو از جان و دله بکوشم. مردم خوب و آزاده ات را دوست بدارم. به یاریشان بشتابم و با دشمنان تو بجنگم. ای سرزمین من ، امروز با دلی پر از امید و نشاط درس می خوانم و تلاش می کنم تا در آینده ایرانی زیباتر ، پیش رفته تر ، سربلند تر و ابادتر داشته باشم.

من و دوستانم همیشه این سرود را می خوانیم :

آزاد باش ای ایران

آباد باش ای ایران

از ما فرزندان خود

دل شاد باش ای ایران

*

متن از : فارسی کلاس سوم دبستان

*

ای ایران ای مرز پر گهر

 

سرود خوشگل ای ایران ، از روی مجله رشد دانش آموز نوشتم.

ای ایران ای مرز پرگهر

ای خاکت سرچشمه هنر

دور از تو اندیشه بدان

پاینده مانی تو جاودان

ای دشمن ار تو سنگ خاره ای من آهنم

جان من فدای خاک پاک میهنم

مهر تو شد چون پیشه ام

دور از تو نیست اندیشه ام

در راه تو کی ارزشی دارد این جان ما

پاینده باد خاک ایران ما

سنگ و کوهت در و گوهر است

خاک دشتت بهتر از زر است

مهرت از دل کی برون کنم

بر گویی مهر تو چون کنم

تا گردش جهان و دور آسمان به پاست

نور ایزدی همیشه رهنمای ماست

مهر تو شد چون پیشه ام

دور از تو نیست اندیشه ام

در راه تو کی ارزشی دارد این جان ما

پاینده باد خاک ایران ما

ایران ای خرم بهشت من

روشن از تو سرنوشت من

گر آتش بارد به پیکرم

جز مهرت در دل نپرورم

از آب و خاک و مهر تو سرشته شد گلم

مهرت اگر برود گلی شود دلم

مهر تو شد چون پیشه ام

دور از تو نیست اندیشه ام

در راه تو کی ارزشی دارد این جان ما

پاینده باد خاک ایران ما