این شعر را مریم روحانی برزکی در بخش نظرات برایم نوشته است. خیلی متشکرم مریم خانم.

بابای من

بابای من دیگر در بین ماها نیست
الان نمی دانم بابای من با کیست
ای کاش اینجا بود در خانه پیش ما
خیلی دلم تنگ است از رفتن بابا
گاهی می آید او در خواب من شب ها
می بوسمش بسیار می گویمش بابا
بی تو دگر خانه بویش بهاری نیست
مِهر نگاه تو در خانه جاری نیست
اي كاش بودي تا خانه چراغان بود
در چشم مادر باز شادي نمايان بود
از بوي خوب او من مي پرم از خواب
مي بينمش او را در چارچوب قاب
لبخند زيبايش همواره پا برجاست
هرچند او رفته گويا همين جاهاست

رقص زیبای قلم - مریم روحانی برزکی