به یاد بابا

سپاس خدای را که صفتهای او همیشگی است و حالی از او را بر حالی پیشی نیست، تا در آغاز باشد پیش از بودن در پایان، و آشکارا باشد پیش از بودن در نهان. هرچه را واحد نامند، اندک و تنهاست، جز او که یگانه است و بر همه فرمانرواستو هر عزیزی جز او خوار است و هر نیرومندی جز اوناتوان و بی مقدار. هر مالکی جز او بنده است و هر عالمی دانش آموزنده. هر توانایی گاه بود که ناتوان است جز او که توانا در هر حال و زمان است. جز او هر شنوایی، آوای نرم و آهسته را نتواند شنود و فریاد درشت ، او را کر نخواهد نمود و بر بانگی که دور است، وقوفش نتواند بود.
نهج البلاغه