روسری سرخ من

گل به سرش می کند

روسری سرخ را

آب روان می شود

از لب این صخره ها

*

غنچه پر از خنده شد

سبزه کمی قد کشید

از دل نمناک ابر

قطره ی باران چکید

 *

رود پر از آب شد

کوه پر از آبشار

دانه ای از زیر سنگ

گفت: سلام ای بهار

*
مریم زندی

*