سوره یس از آیه ی 11 تا آیه ی 20   

إِنَّمَا تُنذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَخَشِيَ الرَّحْمَن بِالْغَيْبِ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَأَجْرٍ كَرِيمٍ  ( 11 )

بيم دادن تو تنها كسى را [سودمند] است كه كتاب حق را پيروى كند و از  خداى رحمان در نهان بترسد [چنين كسى را] به آمرزش و پاداشى پر ارزش مژده ده.

إِنَّا نَحْنُ نُحْيِي الْمَوْتَى وَنَكْتُبُ مَا قَدَّمُوا وَآثَارَهُمْ وَكُلَّ شَيْءٍ أحْصَيْنَاهُ فِي إِمَامٍ مُبِينٍ ( 12 )

آرى ماييم كه مردگان را زنده می ‏سازيم و آنچه را از پيش فرستاده‏اند با آثار [و اعمال]شان درج می كنيم و هر چيزى را در كارنامه‏ اى روشن برشمرده ‏ايم.

وَاضْرِبْ لَهُم مَّثَلًا أَصْحَابَ الْقَرْيَةِ إِذْ جَاءهَا الْمُرْسَلُونَ ( 13 )

(داستان) مردم آن شهرى را كه رسولان بدانجا آمدند براى آنان مثال بزن

إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوا إِنَّا إِلَيْكُم مُّرْسَلُونَ ( 14 )

آن گاه كه دو تن سوى آنان فرستاديم و  آن دو را دروغزن پنداشتند تا با ( فرستاده) سومين [آنان را] تاييد كرديم پس [رسولان] گفتند ما به سوى شما به پيامبرى فرستاده شده ‏ايم.

قَالُوا مَا أَنتُمْ إِلاَّ بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَمَا أَنزَلَ الرَّحْمن مِن شَيْءٍ إِنْ أَنتُمْ إِلاَّ تَكْذِبُونَ ( 15 )

ناباوران آن ديار گفتند شما جز بشرى مانند ما نيستيد و [خداى] رحمان چيزى نفرستاده و شما جز دروغ نمی ‏پردازيد.

قَالُوا رَبُّنَا يَعْلَمُ إِنَّا إِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُونَ ( 16 )

گفتند پروردگار ما می ‏داند كه ما واقعا به سوى شما به پيامبرى فرستاده شده ‏ايم

وَمَا عَلَيْنَا إِلاَّ الْبَلاَغُ الْمُبِينُ ( 17 )

و وظیفه ی ما جز رسانيدن آشكار [پيام] نيست.

قَالُوا إِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْ لَئِن لَّمْ تَنتَهُوا لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌ ( 18 )

پاسخ دادند ما [حضور] شما را به شگون بد گرفته‏ ايم اگر دست برنداريد سنگسارتان می ‏كنيم و قطعا عذاب دردناكى از ما به شما خواهد رسيد.

قَالُوا طَائِرُكُمْ مَعَكُمْ أَئِن ذُكِّرْتُم بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُونَ ( 19 )

رسولان گفتند شومى شما با خود شماست آيا اگر شما را پند دهند [باز كفر مى‏ورزيد] نه بلكه شما قومى اسراف كاريد.

وَجَاء مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسْعَى قَالَ يَا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ ( 20 )

و [در اين ميان] مردى از دورترين جاى شهر دوان دوان آمد [و] گفت اى مردم از اين فرستادگان پيروى كنيد.