سورة القريش

بِسمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

لايلَفِ قُرَيْشٍ‏(1)

إِلَفِهِمْ رِحْلَةَ الشتَاءِ وَ الصيْفِ‏(2)

فَلْيَعْبُدُوا رَب هَذَا الْبَيْتِ‏(3)

الَّذِي أَطعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَ ءَامَنَهُم مِّنْ خَوْفِ‏(4)

*

به نام خداوندي كه رحمت عامش شامل همه و رحمت خاصش از آن مؤمنين است .

(خدا با اصحاب فيل چنين كرد ) براي آنكه قريش با هم انس و الفت گيرند ( 1) .

الفتي كه در سفرهاي زمستان و تابستان ثابت و بر قرار بماند ( 2 ) .

پس ( به شكرانه اين دوستي ) بايد يگانه خداي كعبه را بپرستند ( 3) .

كه به آنها هنگام گرسنگي طعام داد ( 4) .

و از ترس و خطراتشان ايمن ساخت ( 5) .

*