به یاد بابا

بهار آمد صدا زد

چرا خوابی زمین جان؟

نمی دانی مگر تو

فراری شد زمستان

زمین خمیازه ای کرد

به آرامی تکان خورد

نگاه خسته اش را

به سوی آسمان برد

نسیم آمد کنارش

به او لبخند بخشید

زمین پیراهنی نو

به رنگ سبز پوشید

دلش شد لاجوردی

پر از بال پرنده

و بارید از نگاهش

سرود سبز خنده