گفتار

سخن میان دو دشمن چنان گوی که گر دوست گردند ، شرم زده نشوی.

میان دو کس جنگ چون آتش است

سخن چین بدبخت هیزم کش است

کنند این و آن خوش دگرباره دل

وی اندر میان کوربخت و خجل

میان دو تن آتش افروختن

نه عقل است و خود در میان سوختن

*

سخن : حرف

گوی : بگو

دوست گردند : دوست شوند

شرم زده : شرمنده

دگرباره : بار دیگر

وی : او

اندرمیان : در آن میان ، در بین آنها

کوربخت : بدبخت

خجل : شرمنده

میان دو تن : بین دو نفر

نه عقل است : عاقلانه نیست