هم قصه هم شعر

مترسک مهربان

ایستاده بود توی دشت

پرستو تا او را دید

ترسید و فوری برگشت

 

با خنده گفت مترسک :

 فرار نکن پرستو

بیا با هم دوست بشیم

بیا بیا به این سو

 

پرستو آرام نشست

رو شانه مترسک

با شادی گفت:  دوست خوب

دوستی مان مبارک

 

فصل بهار برایت

سرود شاد می خونم

زمستان و پائیز هم

پیش شما می مونم