X
تبلیغات
به یاد بابا - شعر برای معلم

در چنین روزی سلامت می کنم

شاخه های گل نثارت می کنم

شاخه های گل ندارد قابلی

صد گلستان فرش راهت می کنم

یک بغل گل برای مهری طهماسبی دهکردی خانم معلم خیلی خوب

+ نوشته شده توسط به یاد بابا در چهارشنبه چهاردهم اردیبهشت 1390 و ساعت 13:8 |

شعر معلم

آنکه نقاش است و نقشی ساخته

با قلـــــــم طرح نویی انداخته

در مسیر واژه های دوستــــــــی

سطر سطــری زآشنایی داشته

آنکه چون اسطوره های پارســی

عین ولامی را به میم افراشته

هم ردیف انبیاء و عارفـــــــــــان      

پوششی بر جـــــهل جاهل بافته

آنکه آهنگ و کلامی دل ربــا

از یرای درس خـــــــــود آراسته

چشمه های معرفت جوشــــد ز او

دانشی از حد فزون انبـــــــاشته

لحظه هایش پر شده از خـاطرات

خاطراتی که زدل جان باخـــته

هرچه از عطرش ببویم کم بود

او گلستان ها ز گل ها کاشته

آنکه معمار است و الگوی همه

لاله ای بر قلب خود بگذاشته

با سلاح علم در راه مـــــــــــــراد

چون جلوداران به کفران تاخته

آن معلّم آن مرّبی آن که او

از فنونش عالمی پرداختــــــــه

او عزیز است و مقامش پاس دار

چونکه یزدان نام او بنگاشته

عارف آن باشد که چون قطعه زمین

هرکسی او را لگد انداخته

یعنی از زهد و کلام و علم او

ذره ای از دانشش برداشته

بار الا ها این سلیمان را مدد

تا چو ابران سایه ها افراشته  


 وبلاک سلیمان مسافر


+ نوشته شده توسط به یاد بابا در دوشنبه دوازدهم اردیبهشت 1390 و ساعت 22:11 |

معلم

در بــزم عشق شمــع فـــروزان معلم است
مـــردم چو پيكرند اگر ، جان معلم است
آن بــاغبــــان گلشن انديشه هـــاي ژرف
پـــــروردگار روح حكيمـــان معلم است
مــــردم معـــــادن زر و سيمند در سرشت
جــويــاي ايــن خزائـــن پنهـان معلم است
هرگز گزافه نيست كه گويم پس از خداي
آنكس كه خلـــق مي كند انســان معلم است
ظلمات جهل را بشكافــد بـه نـــــور علــم
خضــر طــريق چشمــه حيــــوان معلم است
آري ، معلمي همه عشق است و ســوختن
آنــرا كه عشــق نيست مگو كــــان معلم است
گوينــد بـــوده اند معلـــــم پيمبــــران
گويـــــد(( حنيف)) ايــــزد رحمـــن معلم است

*

این شعر خوشگل را دانش آموز برایم فرستاده است. دستت درد نکند دانش آموز جان.

*

+ نوشته شده توسط به یاد بابا در چهارشنبه سیزدهم بهمن 1389 و ساعت 10:37 |

شعر معلم

گفت استاد مبر درس از یــاد            

یاد باد آن چه مرا  گفت استاد     

یاد باد آن که مرا یاد آموخت             

آدمی نان خورد از دولت یـــاد

هیـــــچ یــادم نرود این معنی            

کـــه مرا مادر من ،نـــادان زاد

پـــــدرم نیز چو استـــادم دید             

گشــــت از تربیــــــت من آزاد

پس مرا منت از استـــــاد بود            

که به تعلیم من اُستـــــاد اِستاد

هر چه می دانست آموخت مرا           

غیر یک اصــل که نا گفته نهاد

قدر استــــاد نکو دانستن         

حیف استاد به من یاد نداد

منبع :از وبلاک  خانم معلم کلاس اول - فریده فلاح فیروزآبادی

+ نوشته شده توسط به یاد بابا در یکشنبه دوازدهم اردیبهشت 1389 و ساعت 13:8 |

همچو این آسمان

معلم توئی نور امید من

تو چون مادری ، هم دل و جان من

تو قلبت چو شیشه زلال و روان

تو چون آینه همچو این آسمان

تو همچون ستاره درخشان به نور

به مثل بلوری و دریای نور

لیلا جمالی - بوشهر

از رشد جوان

 

+ نوشته شده توسط به یاد بابا در چهارشنبه ششم خرداد 1388 و ساعت 11:39 |

ای معلم

ای معلم ای سراپا عشق و شور

نام تو گلواژه فرهنگ نور

تو عقیق سرخی و جام بلور

می برم نام تو را من با غرور

 

ای کلامت آیت سحر مبین

مهر جانت روشنی بخش زمین

خاتمت دارد جهان زیر نگین

با همای بخت باشی تو قرین

 

ای معلم ای گل یاس خدا

ای وجودت شمع بزم جمع ما

شغل تو شغل شریف انبیا

نام تو ورد زبانم هر کجا

 

ای معلم گل بود همتای تو

عرش اعلی مسکن و ماوای تو

کس نگیرد در دل من جای تو

برگ سبز شعر من در پای تو

منبع  اینجا

+ نوشته شده توسط به یاد بابا در یکشنبه سیزدهم اردیبهشت 1388 و ساعت 18:33 |

شعر معلم

به علم افزون و والائی معلم                 
اگر چه بی تمنایی معلم
فضیلت آنچنان اندر وجودت                    
که گویا چون معمایی معلم
به وقت ساعت تدریس قرآن                  
 رها از قید دنیایی معلم
تو همچون چشمه امید مایی                 
 امید نسل فردایی معلم
محصل چون گل و خود باغبانی               
نسیم عطر گلهایی معلم
درون ظلمت و فقر و جهالت                  
تو شمع بزم شبهایی معلم
ز درد هر دل بیماری آگه                      
طبیب زخم دلهایی معلم
بگنجد گرچه نامت در الفبا                    
تو افزون از الفبائی معلم
به امر دانش و علم و فضیلت                 
محصل را چو بابائی معلم
به دشت خشک جمله بیسوادان           
تو جاری مثل دریایی معلم
دل تاریک ما را نور امید                       
به دلها چشم بینائی معلم
ز قید فتنه ی کوته نظرها                     
سراسر خود مبرائی معلم
زبانم الکن است از گفتنیها                  
چو تاجی بر سر مائی معلم
چو انشاء بود درس من امروز                
تو خود موضوع انشائی معلم           
نوای دلکش صوت مناجات                    
نثارت باد هر جائی معلم
عجب نبود اگر اینک مرادی                   
بگوید گل سراپائی معلم 
                                                                                     
+ نوشته شده توسط به یاد بابا در یکشنبه سیزدهم اردیبهشت 1388 و ساعت 18:20 |

شعر روز معلم

امروز وه چه خوب

روز معلم است

روز تشکر از

استاد و عالم است

امروز می دهم

یک شاخه گل به او

او که خودش گلی است

خوش رنگ و عطر و بو

امروز می زنم

بوسه به دست هاش

گل می فشانم از

احساس خود به پاش

شعر : بیژن شهرامی از کنگاور

منبع این شعر : اطلاعات

+ نوشته شده توسط به یاد بابا در شنبه دوازدهم اردیبهشت 1388 و ساعت 0:6 |

شعر روز معلم

ما به جشنت أي معلم شادوخندان آمديم              

روزتجليل مقامت را بميدان  آمديم

دسته هاي گل به دست ازباغ عرفان آمديم          

تهنيت گفتن برايت ازدل وجان آمديم

مرحباگويان ترامدح و ثنا خوان آمديم

ايكه باشد رازدانش نقش درسيماي تو               

حكمت وپنداست هريك نكتهء زيباي تو

افتخار مملكت از گوهر والاي  تو                     

وارث علم پيامبر  از يكي اسماي  تو

با اميد تو بسوي اين دبستان آمديم

أي معلم نام پاكت آيت آدمگري                        

با كمال نام خود جان را عجب ميپروري

پادشاهان ازتومي يابند ملك و سروري              

ايكه از وهم وگمان ما بس بالا تري

در چنين محفل به پاس تو شتابان آمديم

مشعل تابان عرفان راچو بر افروختيم               

خرمن جهل وجهالت را سراپا سوختيم

دانش وعلم وهنرهاي كه ما اندوختيم                

حرف حرف ونقطه نقطه ازشماآموختيم

زان سبب جشن ترا تبريگ گويان آمديم

جسم وجانت ازگزند روزگاران دورباد               

خانهء نام نشانت تا ابد معمور باد

هركه بدبين تومي باشد چشمش كورباد             

دوستانت دايمأ اندر جهان مسرور باد

اين چنين ات خواسته از ذات رحمان آمديم

منبع شعر : زرینه های شعر ، ادب و عرفان  

 

+ نوشته شده توسط به یاد بابا در جمعه یازدهم اردیبهشت 1388 و ساعت 23:52 |
شعر معلم
بوی گل بوی بهاران می دهی
مثل شبنم بوی باران می دهی
آبی استی مثل آرامش به من
درس خوبی درس ایمان می دهی
یک بغل لبخند با فرفره
دست ما گل های خندان می دهی
تو به من با لحن خوب کودکی
یاد ایام دبستان می دهی
یاد ژاله یاد گلهای غریب
مانده در اندوه گلدان می دهی
روز باران و کتاب گمشده
یاد کبرای پریشان می دهی
بوی خوبی بوی بودن بوی مهر
بوی لطف خاله مرجان می دهی
آب بابا نان ندارد دست تو
خالی اما تو به من جان می دهی
خوب می دانم اگر دارا شوی
به تمام کودکان نان می دهی
آشنای تشنگی های زمین
تو به شبنم چشم گریان می دهی
در جهانی خالی از مهر و صفا
بوی بخشش بوی احسان می دهی
برگ ها گر تر شد از اشک یتیم
دفتری از جنس باران می دهی
میرزای کوچک قلب منی
بوی جنگل های گیلان می دهی
میهن خود را کنیم آباد را
یاد فرزندان ایران می دهی

شعر از اعظم سبحانی
+ نوشته شده توسط به یاد بابا در چهارشنبه نهم اردیبهشت 1388 و ساعت 20:24 |

سرود معلم

کنون سرباز قرآنی معلم

محصل جسم و تو جانی معلم

محصل چون قمر محتاج نور است

توئی خورشید نورانی معلم

بود پروانه علمت محصل

که تو شمع فروزانی معلم

توئی آن باغبان با فضیلت

که گلها را نگهبانی معلم

تو سازی از محصل های دینی

وطن را چون گلستانی معلم

زدی پا در رکاب علم و تقوی

که اکنون همچو لقمانی معلم

تو با آن حربه ایمان و دانش

چو شمعی فروزانی معلم

+ نوشته شده توسط به یاد بابا در دوشنبه هفتم اردیبهشت 1388 و ساعت 20:39 |

سلام ای معلم بزرگوار

سلام ای معلم بزرگوار

که رهنمای زندگانی منی

رفیق دوره عزیز کودکی

چراغ دوره جوانی منی

 

تو با کلام گرم و مهربان خود

به من شجاعت و امید می دهی

مرا هراسی از غم سیاه نیست

تو مژده های شادی سپید می دهی

 

سلام ای که در اتاق تنگ درس

دل مرا چو آسمان گشوده ای

به پرتو سواد دیده مرا

به رازهای این جهان گشوده ای

 

خدا و مادر و تو و پدر

چهار یار زندگانی منید

به راستی که هرچه دارم از شماست

شما امید جاودانه منید

 

+ نوشته شده توسط به یاد بابا در دوشنبه هفتم اردیبهشت 1388 و ساعت 20:35 |